Carmen 1

Cui dono lepidum novum libellum
arida modo pumice expolitum?
Corneli, tibi: namque tu solebas
meas esse aliquid putare nugas,
iam tum cum ausus es unus Italorum
omne aevum tribus explicare chartis
doctis, Iuppiter, et laboriosis.
quare habe tibi quicquid hoc libelli,
qualecumque; quod, o patrona virgo,
plus uno maneat perenne saeclo.

Aan wie geef ik dit nieuw fijn boekje, zopas gladgestreken met een droge puimsteen? Cornelius, aan jou: want jij was het gewoon mijn niemendalletjes iets waard te achten, toen al, wanneer je het al aangedurfd had als enige van de Italiërs de wereld geschiedenis uit te leggen in drie geleerde werken (dat waren papyrusrollen), waar, my god (= bij Juppiter), veel werk is in gestoken. Dus daarom neem het aan als het jouwe, wat dit boekje ook voorstelt en hoe het er ook uitziet; oh maagdelijke beschermster mogen het eeuwige leven meer dan 1 tijdperk bestaan.